سازگاری چغندرقند


چغندرقند

نسبت به شرایط مختلف محیطی دارای سازگاری نسبتا” زیادی می باشد. نسبت به سرما، گرما، شوری و خشكی تحمل خوبی دارد. با این حال برای رسیدن به حداكثر عملكرد، لازم است كه برای آن همانند سایر گیاهان زراعی بهترین شرایط رشد را فراهم كرد. شرایط مناسب رشد چغندرقند به قرار زیرند:

1-حرارت:

بهترین رشد چغندر قند هنگامی صورت می پذیرد كه حداكثر درجه حرارت در تابستان از 35 درجه تجاوز نكند و در پاییز نیز روزها آفتابی، دمای هوا در  شبها پایین و درجه حرارت حداقل به یخبندان نزدیك شود. در كل، حرارت مناسب  رشد  چغندرقند بین  20 تا 24 درجه سانتیگراد است.

حرارت مناسب جهت جوانه زدن بذر چغندرقند بین 15 تا 20 درجه سانتیگراد است. اما جهت رسیدن به چنین درجه حرارت و كشت در آن شرایط، لازم است كه مدت زیادی از فصل رویش از دست رود و چنین امكانی عملا” وجود ندارد. بنابراین هنگامی كه درجه حرارت متوسط روزانه به 4 تا 5 درجه سانتیگراد رسید، می توان نسبت به كشت بذور اقدام كرد.

2- نور:

چغندر قند گیاهـی روز بلند است و به نـور زیادی جهت رشد و تجمع قند در ریشه نیاز دارد. وجود نور كافی در اواخر دوره رشد، موجب زیاد شدن ذخیره قند و افزایش خواص كیفی چغندر قند می گردد. بدین منظور  باید فاصله صحیح بوته ها و تراكم مطلوب بوته در مزرعه را مورد توجه خاص قرار داد و ضمن كوشش در جهت حفظ سلامت برگها نسبت به كنترل سریع علف های هرز نیز اقدام عاجل انجام داد.

3- رطوبت:

با اینكه چغندرقند به خشكی مقاوم است، اما حصول یك عملكرد بالا، مستلزم وجود رطوبت كافی و برنامه ریزی دقیق آبیاری است. برای چغندركاری معمولاً آبیاری معتدل و سبك سودمند است، برای تولید یك ریشه 500 گرمی حدود 40 تا 50 لیتر آب مورد نیاز است. كل آب مورد نیاز چغندر قند در طول دوره رشد در مناطق مختلف كشور را بین 7300 تا 13600 متر مكعب در هكتار ذكر كرده اند.

4- خاك:

خاكهای حاصلخیز دارای زهكشی مناسب، با بافت متوسط (رسی – شنی) و اسیدیته (pH  ) خنثی تا كمی قلیایی (7 تا 2/7) برای چغنـدرقند منـاسب هستند. خاكهای دارای مقادیر زیاد سنگ ، خاكهای فشرده و سفت كه معمولاً با فقدان مواد آلی همراه هستند، برای كشت چغندرقند مناسب نمی باشند. اصولاً، محیط خاكی مناسب برای چغندرقند محیطی است كه در بین ذرات خاك آن هوای فراوان وجود داشته باشد و خاك، سفت و متراكم نباشد كه مانع گردش و نفوذ آب شود.خاك سست و پوك اجازه می دهد كه ریشه چغندر به صورت عمیق در زمین فرو رود و به خوبی رشد كند.

چغندرقند جز در مراحل اولیه رشد نسبت به شوری خاك مقاوم است. با این حال شوری بالای خاك به عنوان یك عامل محدود كننده در تولید چغندرقند به حساب می آید.

تاریخ كاشت:

به طور كلی نمی توان تاریخ دقیقی از لحاظ تقویمی برای كشت چغندرقند در هر منطقه بیان كرد. توصیه دقیق تاریخ كاشت بر اساس درجه حرارت صورت می پذیرد. كشت چغندر قند در اولین زمان ممكن پس از پایان یخبندانهای زمستانه (در اواخر اسفند و اوایل فروردین) امكان پذیر است. تاخیر در تاریخ كاشت، به خصوص در مناطق با دوره رشد كوتاه، منجر به كاهش عملكرد می شود. هنگامی كه متوسط درجه حرارت روزانه به 4 تا 5 درجه سانتیگراد رسید، می توان بذر چغندرقند را كشت كرد. هنگام كاشت چغندر باید وضعیت زمین از لحاظ رطوبت مطلوب باشد.

مراحل آماده سازی زمین:

میزان محصول چغندرقند، تا حد زیادی بستگی به ساختمان خاك و آماده سازی بستر بذر دارد. عمق شخم، زمان شخم، كاربرد كود و استعمال علف كش ها پیش از ظاهر شدن جوانه های چغندرقند (جهت عاری شدن بستر كاشت از علف های هرز)، همگی از عواملی هستند كه محیط كشت مناسبی برای بذرها و بوته های جوان چغندر ایجاد می كنند. بهترین زمان برای انجام شخم در مزارع مورد كشت فصل پاییز است كه در این حالت امكان استفاده بهینه از ماشین آلات (در پاییز كه به آنها نیاز نیست)، ذخیره سازی رطوبت مناسب درخاك، عدم تاخیر كشت در بهار و صرفه جویی در مصرف آب فراهم می گردد. از طرفی از ورود ماشین آلات سنگین جهت آماده سازی زمین در بهار به علت تعجیل زارعین در كاشت بهاره اجباراً قبل از گاورو شدن خاك جلوگیری می شود و تخریب اراضی به حداقل خواهد رسید.

در زمان شخم، كودهای فسفره، پتاسه، كودهای آلی و دامی در سطح مزرعه پخش می شوند كه  تا عمق مناسبی با خاك مخلوط شوند. بهتر است فسفر مورد استفاده، از منبع سوپر فسفات و پتاسیم از منبع سولفات پتاسیم تامین شود. در شخم پاییزه، عمق شخم باید بین 30 تا 35 سانتیمتر بوده و زمین در وضعیت مناسبی از لحاظ رطوبتی (گاورو) باشد. بلافاصله پس از اتمام سرما لازم است كه سایر مراحل آماده سازی زمین را انجام داد. در این زمان تنها نیاز به یك شخم سطحی با استفاده از گاو آهن قلمی است. چنین شخمی منجر به از بین رفتن علفهای هرز تازه سبز شده نیز می شود. جهت نرم كردن خاك و از بین بردن كلوخه های باقی مانده در زمین می توان از دیسك استفاده كرد. پس از انجام عملیات مذكور، با استفاده از ماله، سطح زمین به طور كامل تسطیح

 می شود. ماله كشی زمین همچنین منجر به فشرده شدن خاك و از بین رفتن فضاهای داخل خاك می شود و در نتیجه حالت مویینگی خاك و عمق كاشت یكنواخت را ممكن می سازد. نكته مهم آن است كه در هنگام آماده سازی زمین، رطوبت خاك زیاد نباشد، در غیر این صورت ساختار خاك تخریب می شود.

انـواع بـذر و مقدار مصرف

بذور چغندرقند براساس تعداد جوانه هایی كه ایجاد می كنند، به دو دسته كلی تقسیم شده اند:

1- بذور پلی ژرم (چند جوانه ای): بذوری كه در نتیجه كشت آنها معمولا” بیش از یك جوانه (معمولاً 2 تا 5) تولید می شود را بذور پلی ژرم گویند.

2-بذور منوژرم (تك جوانه ای): بذوری كه از كاشت آنها تنها یك جوانه حاصل می شود را منوژرم گویند.

بر اساس نوع بذر، قوه نامیه بذر، شرایط آب و هوایی،  روش كاشت، بافت و شوری خاك، قدرت حاصلخیزی زمین، زمان كاشت،  میزان و نحوه آبیاری، نحوه آماده سازی زمین و … مقدار بذر مورد استفاده در واحد سطح مزرعه متفاوت خواهد بود.

 به طور كلی در روش سنتی و در شرایط نامطلوب استفاده از 20 تا 25 كیلوگرم بذر پلی ژرم در هكتار كـافی است و در صورتی كه زمین سنگین و شور باشد لازم است كه از مقدار بذر بیشتری (حدود 30 كیلوگرم ) استفاده كرد. 

در روش كشت مكانیزه برای یك هكتار چغندركاری، حدود 3-2 كیلوگرم بذر با قوه نامیه حداقل 90 درصد نیاز است كه در فاصله خطوط 50 سانتیمتر و فاصله بذور 8-4 سانتیمتر و در عمق 2 تا 3 سانتیمتر كشت می شوند. در شرایطی كه وضعیت زمین برای كشت این بذور مناسب نباشد، از بذور چند جوانه ای استفاده می شود كه در مورد اخیر حداكثر 12-10 كیلوگرم بذر نیاز خواهد بود.

روشهای كشت چغندرقند:

كشت چغندرقند به روشهای سنتی، مكانیزه و نشایی صورت می گیرد:

الف- روش سنتی (كرتی):

در این روش پس از اتمام عملیات تهیه زمین، به وسیله بیل یا مرزكش، در زمین كرتهایی ایجاد می شود. نكته مهم این است كه باید سطح كرتها حتما” صاف باشد. وجود پستی و بلندی در زمین، منجر به نرسیدن آب به نواحی بلند و همچنین جمع شدن آب در نواحی گودتر می شود كه این كار سبب هدر رفتن مقدار زیادی آب می شود. تجمع آب در مزرعه سبب خفگی ریشه ها و افزایش فعالیت قارچ های ایجاد كننده پوسیدگی ریشه می شود. پس از تهیه كرتها، بذرها با دست در داخل كرتها پاشیده شده و تا عمق 2 تا 3 سانتیمتری با خاك مخلوط می شوند.

افزایش مقدار بذر مصرفی، بالا رفتن میزان مصرف آب، شدیدتر شدن بیماری پوسیدگی ریشه، عدم امكان استفاده از ادوات مكانیزه برای انجام فعالیت های مربوط به داشت و برداشت و در نهایت بالا رفتن هزینه های تولید، از مهم ترین معایب این روش كشت هستند. به طور كلی كشت چغندرقند به این روش به علت وجود مشكلات فراوان توصیه نمی شود.

ب-روش مكانیزه:

در این روش بذور چغندرقند در وسط و یا طرفین پشته ها كشت می گردند و به روش نشتی و یا بارانی آبیاری می شوند. در این حالت آب هیچگاه پای گیاه نمی رسد و در نتیجه سطح خاك سله نمی بندد. از طرفی امكان گسترش و ایجاد بیماریهای گیاهی (به خصوص پوسیدگی ریشه) بسیار كمتر خواهد بود. از مهم ترین مزایای این روش آسانتر شدن عملیات كاشت، داشت و برداشت و در نتیجه كاهش هزینه های تولید و همچنین كاهش مصرف آب و بالا رفتن راندمان آبیاری است.

مهم ترین نكات مورد توجه در كاشت مكانیزه چغندرقند به قرار زیر هستند:

1-در صورت استفاده از سیستم آبیاری نشتی، سطح زمین باید كاملا” تسطیح شود و قطر دانه های خاك كمتر از دو سانتیمتر باشد. شیب مناسب زمین در كشت مكانیزه حدود 1 تا 2 در هزار است. كشت یكدست، تنظیم مناسب عمق كاشت و كاهش ضایعات برداشت مكانیزه فقط در صورت تسطیح بودن كامل زمین امكان پذیر است.

2- مهم ترین مسئله در مورد تهیه زمین چغندرقند آن است كه خاك تا عمق حدود 3 سانتیمتر كاملا” نرم ، بدون هر گونه عوامل نامساعد مانند سنگ، كلوخ، ریشه گیاهان و … باشد. در كل عمق بذركاری بسته به نوع خاك، امكان نزول باران یا آبیاری برای جوانه زنی و حرارت خاك بین 2 تا 5 سانتیمتر می باشد.

3-در صورتی كه زمین از نظر تسطیح و یا دانه بندی مشكلاتی داشته باشد، استفاده از بذور منوژرم مناسب نبوده و بهتر است از بذور چند جوانه استفاده شود. در صورت بهره گیری از بـذور پلی ژرم جهت كشت مكانیزه، بهتر است از بذور درجه بندی شده (كالیبره) استفاده شود.

4- مناسب ترین فاصله ردیفهای كاشت (نشتی ها)50 سانتیمتر بوده (هر چند كه روشهای كشت دیگری نیز وجود دارند) و طول فاروها با توجه به بافت خاك از 120 تا 150 متر تغییر می نماید. البته در سیستم های آبیاری بارانی، مسئله تسطیح زمین و رعایت طول خطوط كاشت اختیاری بوده و با توجه به ظرفیت سیستم آبیاری انتخاب می شوند.

5- در كاشت بذور منوژرم استفاده از بذرافشانهای پنوماتیك و دقیق كارها توصیه می شود. تنظیم دقیق بذركارها از نظر میزان ریزش بذر و رعایت فاصله دقیق خطوط و عمق كاشت، كمك شایانی در تسهیل عملیات بعدی داشت می نماید. سرعت مطلوب بذركارها كمتر از پنج كیلومتر در ساعت می باشد.

6- آبیاری از نكات مهم كشت چغندرقند بوده و لازم است كه تا مرحله چهار برگی خاك به صورت مرطوب باقی بماند. بذر چغندرقند به لحاظ دارا بودن یك لایه پوشش سخت، در زمان كشت برای تولید جوانه به رطوبت زیاد نیاز دارد. بذر چغندر در این مرحله در اطراف خود 120 تا 150 درصد وزنش آب لازم دارد تا جوانه آن تندش كرده و از بذر خارج شود. زمانی كه جوانه ها تولید، ولی هنوز از خاك خارج نشده اند، لازم است برای سهولت و سرعت خروج جوانه های ضعیف اولیه از خاك، زمین را مجددا آبیاری كرد تا سطح خاك، نرم و مرطوب شود. پس از آنكه جوانه ها از خاك خارج شدند، فواصل و تعداد دفعات آبیاری و مقدار مصرف آب بستگی به شرایط جوی (مقدار ریزش باران، درجه حرارت، میزان رطوبت محیط و… )، بافت خاك، شیب زمین، رقم چغندر ومرحله رشدی آن دارد. آبیاریهای سنگین در زمان كاشت به دلیل سرد شدن زمین، موجب تاخیر در سبز شدن بذور می شود.

علف های هرز و كنترل آنها

 یکی از گیاهانی که بیشترین خسارت را از وجود علف های هرز در مزارع می بیند، چغندرقند است. چغندرقند در ماههای اولیه رشد در رقابت با علفهای هرز بسیار ضعیف است، که این مسئله منجر به كاهش شدید عملكرد در مزارع آلوده به علف های هرز می شود. به طور كلی خسارت ناشی از علفهای هرز در مزارع چغندرقند، بسیار بیشتر از خسارت آفات و بیماریها است. در موارد متعدد، بر اثر عواملی مانند استفاده نادرست از علف کش های مناسب و یا عدم وجین به موقع مزارع، هكتارها مزرعه چغندر زیر هجوم و سلطه علفهای هرز منهدم شده اند.

مهمترین مرحله خسارت علف های هرز در مزارع چغندرقند تا مرحله 8  برگی شدن بوته های چغندر می باشد. چنانچه مزرعه چغندرقند را در سه ماهه اول بعد از كاشت عاری از علف هرز نگه داریم، دیگر نیاز به دفع علفهای هرز نخواهد بود و خسارتی به محصول وارد نمی کند. اما خاطر نشان می گردد که كنترل علفهای هرز مزارع چغندرقند تا زمان برداشت در جلوگیری از به بذر نشستن آنها جهت کاهش میزان آنها در کشتهای بعدی اهمیت زیادی دارد. همچنین حذف علف های هرز در طول فصل رشد، منجر به برداشت راحت تر محصول نیز خواهد شد.

از مجموع مطالب ذکر شده مشخص می گردد که کنترل به موقع علف های هرز به همراه تنک نمودن سریع تر مزارع چغندرقند از اهمیت بسیار زیادی برخوردار  بوده و تاخیر در انجام عملیات تنک و وجین مزارع خسارتهای جبران ناپذیری را به کشاورزان وارد می آورد.

به طور کلی، جهت دستیابی به کنترل موثرتر علفهای هرز مزارع چغندرقند، لازم است که از چندین روش مختلف شامل سمپاشی مزارع، استفاده از کولتیواتور و وجین دستی به صورت ترکیبی، به شرح زیر استفاده نمود.

الف- اولین و اساسی ترین قدم در کنترل علف های هرز استفاده از سموم علف کش مناسب می باشد. میزان موفقیت در استفاده از علف کش ها ، کاملاً در ارتباط با نحوه صحیح مصرف آنها می باشد.

ب- علاوه بر استفاده از علف کشهای مناسب، برای از بین بردن علفهای هرز باقی مانده بین خطوط كشت لازم است از كولتیواتور استفاده گردد.

ج- در هر صورت بخشی از علف های هرز روی ردیف های کاشت به دلایل مختلف، بوسیله با مورد استفاده از بین نمی روند و به دلیل قرار گرفتن در نزدیكی بوته های چغندرقند به وسیله كولتیواتور نیز قابل كنترل نیستند، که لازم است این علف ها در زمان تنک کردن مزرعه توسط کارگران حذف شوند تا یک مزرعه عاری از علف هرز ایجاد گردد.

آفات و بیماریهای مزارع چغندرقند

چغندرقند مورد حمله آفات و عوامل بیماریزای زیادی قرار می گیرد. بر طبق آمار موجود متوسط خسارت سالانة آفات وبیماریها روی چغندر قند بین 11 تا 33 درصد می باشد. به عنوان مثال آفت كارادرینا می تواند در طول یك شبانه روز مزارع جوان چغندر قند را نابود نماید و یا در بعضی از مزارع كه تعداد سرخرطوم كوتاه چغندر زیاد باشد، قسمت زیادی از بوته های دو برگی و جوان چغندر بوسیلة این حشره خورده می شود و سطح سبز مزرعه از بین میرود كه احتیاج به واكاری پیش می آید. جبران چنین عقب ماندگی هایی در طول فصل رشد امكان پذیر نیست.

با توجه به اینكه سود تولید چغندر به عملكرد حاصل و كاهش هزینه های تولید وابستگی زیادی دارد، لازم است برنامه ریزی دقیقی برای مبارزه با آفات و امراض به عمل آید تا از افت شدید عملكرد پیشگیری شود. یك برنامه موفق كنترل شامل روشهای هماهنگی است كه از ابتدای كشت و حتی قبل از آن تا پایان فصل زراعی یكی پس از دیگری بكار گرفته شوند تا در نهایت نتایج قابل قبولی را به بار آورد.

مهم ترین آفات مزارع چغندرقند استان اصفهان عبارتند از:

كك، سرخرطوم كوتاه، كرم طوقه بر، پروانه برگخوار (كارادرینا)، بید چغندرقند ( لیتا)، شته های برگی، شته ریشه، كنه

مهم ترین بیماریهای مزارع چغندرقند استان اصفهان عبارتند از:

پوسیدگی ریشه و طوقه، نماتد مولد سیست، كرلی تاپ، سفیدك سطحی، ویروس های زردی

تنك كردن

یكی از عملیات اجباری و پر خرج زراعت چغندرقند تنك كردن است. در اغلب موارد تعداد زیادی بوته اضافی در اثر مصرف بیش از حد بذر در مزرعه بو جود می آیند كه باید این بوته های اضافی را حذف نمود تا جوانه های باقیمانده فرصت رشد پیدا نموده و محصول مناسبی بدهند. در صورت عدم تنک مزرعه بوته ها نور، دما، هوا و مواد غذائی کافی دریافت نكرده و از رشد کمی برخوردار می شوند. هر چه زمان تنك كردن زودتر باشد، بوته های باقیمانده از رشد بهتری برخوردار هستند. بهترین زمان تنک قبل از مرحله شش برگی بوته ها است. به طور كلی دیر تنك كردن مزرعه به منزله دیر كاشتن آن است. آنجا كه پس از اتمام عملیات تنك ممکن است ریشه بعضی از بوته های باقیمانده آسیب دیده باشند، انجام یك مرحله آبیاری سنگین لازم است.

تغذیه چغندرقند

همانند سایر محصولات كشاورزی، چغندر قند نیز تنها بخشی از نیازهای غذائی خود را از خاك تامین می نماید و بقیه را بایستی از كودهای شیمیایی، كودهای آلی و یا محلول پاشی روی سطح برگ تامین نمود. برای زراعت چغندرقند باید، كودهـای فسفره و پتـاسه را بـه مقـدار توصیه شده در پـائیز به طـور یكنـواخت در زمیـن پخش كـرده و ابتدا با دیسك سبك در عمق 10-5 سانتیمتری خاك مخلوط كرد. سپس اقدام به شخم عمیق اولیه نموده تا كود در سطوح مختلف خاك تا عمق شخم به طور یكنواخت توزیع گردد. ترجیحاً ‌مصرف فسفر از منبع سوپر فسفات و پتاسیم از منبع سولفات پتاسیم توصیه می گردد. با توجه به نقش مهمی كه پتاسیم در رشد و توسعه چغندرقند ایفا می نماید لازم است كه استفاده از كودهای پتاسه همواره مورد توجه ویژه قرار گیرد.

كاربرد كودهای آلی بخصوص كودهای حیوانی می تواند تا حد زیادی در افزایش عملكرد كمی و كیفی مزارع چغندرقند مفید فایده واقع گردد كه بهتر است حتی المقدور از این كودها در مزارع استفاده شود. 

كمبود عناصر میكرو (آهن، منگنز، بر، روی و . . . ) در مزارع چغندرقند در بعضی از مواقع تا حدود 30 درصد از عملكرد محصول می كاهد و نیز سبب كاهش  مقاومت ریشه ها به بیماریها و آفات می گردد، كه این مسئله ضرورت به كارگیری این كودها را در مزارع به خوبی مشخص می كند.

مهم ترین نكته در خصوص كود دهی به چغندرقند استفاده صحیح از كودهای ازته است. بعضی از كشاورزان تا آخرین روزهای قبل از برداشت اقدام به مصرف كودهای ازته می كنند كه این كار بسیار اشتباه است و از كیفیت چغندر به خصوص درصد قند به شدت می كاهد.  به طور كلی  استفاده از كودهای شیمیایی به طور صحیح و فنی یكی از راههای رسیدن به محصول بالاتر است. اگر در مصرف كودهای مورد نیاز در زمانهای مناسب  كوتاهی شود، عملكرد محصول كاهش می یابد. همچنین مصرف بیش از حد كودها علاوه بر از دست رفتن مقادیر زیادی كود، تخریب ساختمان خاك و آلودگی محیط زیست را نیز در پی دارد. از طرفی این مسئله به مسمومیت گیاه منجر می شود و محصول نهایی را نیز كاهش می دهد. به عنوان مثال مصرف كمتر از حد ازت سبب كاهش عملكرد ریشه چغندرقند تا حدود 50 درصد می شود. از سوی دیگر مصرف زیادتر از حد آن سبب كاهش درصد قند (عیار) تا چندین واحد خواهد شد. بنابراین لازم است  بر اساس روش صحیح، میزان تقریبی كودهای مورد نیاز را در مزرعه تعیین كرد. این كه چه مقــدار كود در طول فصـل زراعـی و در زمـان كشت باید مصرف شود، از طریق آزمایش های تجزیه خاك مشخص می شود.

آبیاری چغندرقند

عملاً تمام روشهای شناخته شده آبیاری در سطح دنیا  شامل آبیاری سطحی (از طریق جوی و پشته، آبیاری كرتی و نواری) و روشهای مختلف آبیاری بارانی در چغندر قند مورد استفاده قرار می گیرند.

چغندرقند یكی از گیاهان مقاوم به خشكی است، به طوری كه مزرعه چغندرقندی كه دچار تنش خشكی شود، می تواند حداكثر ظرفیت تولید خود را به شرط بهبود شرایط به دست آورد. به همین دلیل، تنش آبی این گیاه در مقایسه با گیاهان دیگر مانند سیب زمینی به عملكرد محصول كمتر خسارت می زند. همچنین مرحله رشد حساس به تنش خشكی در چغندرقند مشابه آنچه كه در گلدهی غلات دیده می شود وجود ندارد. بنابراین با وجود چنین شرایطی درخصوص چغندرقند، می توان مدیریت بسیاری مناسبی بر آبیاری مزارع چغندرقند اعمال نمود و حداكثر میزان صرفه جویی را در این مزارع بخصوص در وضعیت خشكسالی كنونی داشت.

چغندرقند دارای سیستم ریشه عمیق است که آب را از حدود 90 تا 110 سانتیمتری عمق خاک استخراج می کند. چغندر حدود 70% آب مورد نیاز خودش را تا عمق 60 سانتیمتری می گیرد. لذا در صورتی که سطح خاک خشک باشد اما در اعماق پائین تر آب کافی وجود داشته باشد، مشکلات تنش کم آبی به حداقل می رسد.

به طور كلی در مرحله جوانه زنی بذر، چغندرقند به آبیاری های سبک و متعدد نیاز است. اما پس از عملیات تنك انجام یك آبیاری سنگین ضرورت می یابد و  در طول فصل رشد فواصل آبیاری بسته به بافت خاک و شرایط آب و هوایی تفاوت دارد. همچنین 2 تا 4 هفته قیل از برداشت نیز بایدآبیاری ها قطع شود كه این زمان قطع آبیاری باید به گونه ای باشد كه خاک آنقدر خشک نشود که برداشت با مشکل مواجه شود.

با توجه به اینكه در استان اصفهان خشكسالی همواره گریبانگیر تولید محصولات كشاورزی مختلف همانند چغندرقند می باشد ، جهت جبران این كم آبی، تغییر الگوی كشت، بهبود راندمان آبیاری، افزایش بهره وری از آب و اعمال تكنیك های كم آبیاری (از جمله طولانی كردن دور آبیاری، حذف آبیاری در مراحلی از رشد گیاه كه حساسیت كمتری به كم آبی دارد و …) ضروری است و در این زمینه استفاده از روش های نوین آبیاری نیز بیش از پیش باید مورد توجه قرار گیرد. به لحاظ مقاومت بالای چغندرقند در مقابل بروز تنش های خشكی، استفاده از شیوه های كم آبیاری می تواند تا حد زیادی در خصوص كاهش مصرف آب در این زراعت مفید فایده واقع شود و می تواند جایگزین مناسبی برای بسیاری از زراعت های با مصرف آب بیشتر گردد.

افزایش عملكرد ریشه در مزارع چغندرقند

چغندرقند بر خلاف اکثر محصولات زراعی که بر اساس وزن خریداری می شوند با دو فاکتور وزن و درصد قند (عیار) خریداری می شود:

برای بالا بردن مقدار محصول در واحد سطح لازم است نكات زیر در نظر گرفته شود:

1) استفاده از بذور اصلاح شده مناسب كشت هر منطقه

2) آبیاری كامل و صحیح و استفاده مفیدتر از منابع آب با توجه به كمبود شدید آب در اكثر مناطق كشور و  ‌تناسب سطح كشت با آب موجود

3)  داشتن دقت فراوان در جهت ایجاد تراكم مطلوب بوته در واحد سطح (80 تا 100 هزار بوته در هكتار)

4) تغییر روشهای كاشت و بهبود عملیات زراعتی با استفاده از ماشین‌آلات جدید برای تهیه زمین و سایر عملیات لازم.

5) استفاده صحیح  از كودهای دامی و شیمیایی

6) انتخاب تناوب صحیح

7) ‌انتخاب زمین مناسب از نظر عمق و بافت خاك

8) رعایت تاریخ كاشت مناسب در هر منطقه

9) مبارزه صحیح و بموقع با آفات و امراض گیاهی و به خصوص علفهای هرز

10) برداشت به موقع و صحیح چغندرقند و تحویل آن به كارخانجات قند بلافاصله پس از برداشت

11)تنظیم صحیح ماشینهای برداشت چغندرقند و كاهش ضایعات برداشت.

عوامل موثر بر افزایش درصد قند

از زمانی كه یك كشاورز تصمیم به كشت چغندر می گیرد تا زمانی كه چغندر برداشت و بارگیری می شود، در كلیه مراحل، نحوه اقدامات و فعالیت های او در كاهش و یا افزایش عیار مؤثر می باشد. به طور كلی  مهمترین عوامل موثر بر درصد قند چغندرقند به قرار زیر هستند:

ا- انتخاب بذر متناسب با شرایط آب و هوایی، طول دوره رشد و مقاوم به عوامل نامساعد كشت در منطقه، افزایش میزان عیار را در پی دارد.

2- انجام شخم مناسب به منظور افزایش نفوذپذیری خاک و جلوگیری از چند شاخه شدن ریشه ها و نیز جمع آوری سنگهای موجود در خاك مزرعه تا حد امكان، از اهمیت بسیار زیادی در افزایش درصد قند برخوردار است.

3- وجود تعداد  مناسب بوته در واحد سطح (9 تا 10 بوته در هر متر مربع) به افزایش عیار منجر می گردد.

4- انتخاب تاریخ دقیق کاشت چغندرقند در افزایش درصد قند اهمیت بسیار دارد.

5- كنترل به موقع علف های هرز به میزان زیادی در افزایش عیار چغندرقند نقش دارد.

6- تغذیه اصولی گیاه تأثیر بسیاری در بهبود وضعیت تولید قند در چغندرقند دارد. مصرف بیش از حد و دیرهنگام کودهای ازته (بخصوص اوره و نیترات آمونیوم) باعث کاهش میزان قند خواهد شد. همچنین کمبود سایر عناصر (آهن، روی، منگنز، منیزیم، بر و … ) غلظت قند در ریشه را کاهش می دهد.

7- انجام آبیاری های صحیح و به موقع در بالارفتن كیفیت ریشه ها چغندرقند نقش مهمی ایفا میكند.

8- كنترل به موقع آفات و بیماری ها در طول فصل به بهبود وضعیت كیفی ریشه های تولیدی می انجامد.

9-حفظ سلامت برگها تا آخرین لحظات رشد از گزند آفات و یا عدم چرانیدن آنها باعث  افزایش عیار می گردد.

10- برداشت به موقع چغندرقند با توجه به  علایم رسیدگی مزرعه موجب افزایش درصد قند ریشه ها می شود.

11- ممانعت از یخ زدن چغندرقند در جلوگیری از كاهش عیار فوق العاده موثر است.

12- چنانچه بوته ها به مدت شش هفته در معرض دمای 4 تا 8 درجه سانتیگراد قرار گیرند، به ساقه می روند و میزان قندشان كاهش می یابد که در صورت رعایت دقیق تاریخ كاشت می توان از این عمل ممانعت نمود.

13-سرزنی صحیح چغندرقند منجر به بالارفتن كیفیت چغندر تحویلی به كارخانه می گردد.

14-عدم تأخیر در جمع آوری و حمل چغندرقند به کارخانه به دلیل كاهش تنفس ریشه و ممانعت از تجزیه قند ها در بالارفتن درصد قند موثر است.

ملاس چغندر چیست و چه کاربردی دارد ؟

ملاس چغندر چیست و چه کاربردی دارد ؟

تعریف ملاس :

ملاس (به فرانسوی: mélasse) عصاره ای غلیظ، تیره و چسبناک، و یک محصول جانبی در روند تهیه شکر از چغندر قند یا نیشکر است. واژه فرانسوی ملاس از واژه لاتین mel به معنی عسل می‌آید. کیفیت ملاس به رسیدگی نیشکر یا چغندر، مقدار شکر استخراجی، و روش استخراج بستگی دارد. در بخش‌هایی از ایالات متحده سورگوم شیرین را به عنوان ملاس می‌شناسند اما سورگوم شیرین ملاس واقعی نیست.

مقدمه :

ملاس نيشكر ازنظر مقدار قند خيلي از ملاس چغندر قند غني تر است (۶۵ درصد در مقابل ۴۵ درصد) به طوري كه در اغلب كارخانجات از ملاس حاصل نيز مجددا قند گيري مي نمايند.
ملاس استخراج اول رنگ روشني است . آن را First extraction می نامند.
ملاس استخراج دوم به رنگ كمي تيره است. آن را Second extraction می نامند.
ملاس استخراج سوم رنگ قهوه اي تيره است و ان را Third extraction می نامند.

درهر يك صد گرم ملاس استخراج اول مواد زير وكود دارد:

آب ۲۴ گرم ،انرژي غذايي ۲۵۲ كالري،هيدراتهاي كربن ۶۵ گرم،كلسيم ۱۶۵ ميلي گرم،فسفر ۴۵ ميلي گرم ،سديم ۱۵ ميلي گرم ،ويتامين ،پتاسيم ۹۱۷ ميلي گرم،تيامين ۷۰/۰ ميلي گرم،ريبو فلاوين حدود ۶۰/۰ ميلي گرم و نياسين حدود ۲/۰ ميلي گرم.

در هريك صد گرم ملاس استخراج دوم مواد زير وجود دارد:

آب ۲۴ گرم ،انرژي غذايي ۲۳۲ كالري ،هيدراتهاي كربن ۶۰ گرم ،كلسيم ۲۹۰ ميلي گرم ،فسفر ۶۹ ميلي گرم،آهن ۶ ميلي گرم ،سديم ۳۷ ميلي گرم ،پتاسيم ۱۰۶۳ ميلي گرم ،رايبوفلاوين ۱۲/۰ميلي گرم و نياسين ۲/۱ ميلي گرم.

در هر يك صد گرم ملاس استخراج سوم مواد زير وجود دارد:

آب ۲۴ گرم ،انرژي غدايي ۲۱۳ كالري،هيدراتهاي كربن۵۵ گرم ،كلسيم ۶۸۴ ميلي گرم ،فسفر ۸۴ ميلي رگم،آهن ۱۶ ميلي گرم،سديم ۹۶ ميلي گرم،پتاسم ۲۹۲۷ ميل يگرم،تيامين۱۱/۰ ميلي گرم،رايبون فلاوين ۱۹/۰ ميلي گرم ،نياسين ۲ ميلي گرم

به طوري كه ملاحضه مي شود ملاس سياه از نظر مقدار آهن و پتاسيم و تا حدودي كلسيم در رديف پر ارزشترين و غني ترين منابع است

خواص و كاربرد :

ملاس خيلي ملين است،به همين جهت در خوردن آن اسراف نبايد شود.در رژيمهاي غذايي بيماران ارترايتيس (درد و التهاب مفاصل) مخلوط با گرد مخمر آب جو و شير و خامه خروده شود.يك قاشق سوپ خوري گرد مخمر آب جو ،يك قاشق سوپ خوري ملاس سياه مخلوط با ۲۴۰ گرم شير تازه جوشيد هدر برخيموارد ۶۰-۵۰ گرم نيز خامه شير گاو اضافه مي كنند

ملاس را اگر مخلوط با علوفه به گاو شيري بدهند ايجاد اشتهاي فراوان كرده و در پروار كردن خيلي نتيجه بخش است ،البته در مقدار آن اسراف نبايد شود زيرا اسهال شديد مي گيرند .

توضیحات تکمیلی ملاس :

انواع متفاوت ملاس

انواع مختلفی از این شربت، که در رنگ، قوام، عطر، طعم و قند متفاوت است وجود دارد.
ملاس شفاف
این شربت از جوش اول ساخته شده است. آن در رنگ سبک ترین و در طعم و مزه شیرین ترین است. این است که اغلب در پخت و پز استفاده می شود.
ملاس تیره
این نوع از جوش دوم ایجاد شده است. آن ضخیم تر، تیره تر و کم شیرین است. همچنین می تواند در پخت استفاده شود اما یک رنگ متمایز تر و عطر و طعم تولید می کند.

BLACKSTRAP
این شربت تولید شده پس از جوش سوم است. ضخیم ترین و تاریک ترین رنگ را دارد و همچنین تمایل به طعم تلخ دارد.
ملاس blackstrap شایعترین شکل تغلیظ شده است و شامل بسیاری از ویتامین ها و مواد معدنی می باشد. به همین دلیل، گفته شده بیشترین فواید سلامتی را دارد.

سولفوره و غیره سولفوره
ملاس با برچسب “سولفوره” وقتی است که دی اکسید گوگرد به آن اضافه شده باشد. دی اکسید گوگرد به عنوان ماده نگهدارنده عمل می کند و از فساد آن جلوگیری می کند.
انواع سولفوره نسبت به محصولات غیره سولفوره تمایل به کم شیرین است.

انواع دیگر ملاس

ملاس همچنین می تواند از ذرت خوشه ای، انار و خرنوب ساخته شود.
ملاس شامل برخی از ویتامینها و مواد معدنی و قند بالا است
بر خلاف شکر تصفیه شده، ملاس همچنین شامل برخی از ویتامین ها و مواد معدنی است.
مواد مغذی در 40 گرم و یا حدود دو قاشق غذاخوری ملاس عبارتند از:
ویتامین ب 6: 14 درصد از RDI.
کلسیم: 8٪ از RDI.
پتاسیم: 16 درصد از RDI.
مس: 10٪ از RDI.
آهن: 10 % از RDI.
منیزیم: 24٪ از RDI.
منگنز: 30 % از RDI.
سلنیوم: 10 % از RDI.

دو قاشق غذا خوری نیز حاوی حدود 116 کالری، که همه از کربوهیدرات و عمدتاً شکر است.
بنابراین حتی اگر آن حاوی ویتامین و مواد معدنی باشد به یاد داشته باشید که آن نیز در قند بسیار بالا است. شکر می تواند در مصرف بیش از حد برای سلامت شما بسیار مضر باشد. مصرف قند اضافی سبب برخی از بزرگترین مشکلات سلامتی در جهان، که با چاقی، دیابت نوع 2 و بیماری قلبی مرتبط است. با توجه به محتوای قند بالا، ملاس را فقط برای مواد مغذی به رژیم غذایی خود اضافه کنید. بهترین راه برای دریافت این مواد مغذی خوردن غذاهای کامل است. با این حال، اگر شما می خواهید در هر صورت قند ملاس یک جایگزین سالم است.

مزایای بالقوه سلامت ملاس

محدود تحقیقاتی در مورد اثرات بهداشتی ملاس وجود دارد. با این حال، مواد مغذی موجود در آن با چندین فواید سلامتی در ارتباط است.
سلامت استخوان
این شربت حاوی مقدار مناسبی از کلسیم، که در سلامت استخوان ها و جلوگیری از پوکی استخوان نقش مهمی بازی می کند.
همچنین منبع خوبی از مس، آهن و سلنیوم که همه به حفظ سلامت استخوان ها کمک می کند.
سلامت قلب
ملاس منبع خوبی از پتاسیم است که به ترویج فشار خون طبیعی و حفظ سلامت قلب کمک می کند.
اگر چه این هنوز در انسان مورد مطالعه قرار نگرفته است مطالعات در موش نشان داده است که استفاده از مکمل ملاس می تواند به افزایش HDL یا “کلسترول خوب” کمک کند.
سطوح سالم کلسترول HDL ممکن است در برابر بیماری های قلبی و سکته مغزی محافظت کند.
قند خون
ملاس نیز ممکن است به ثبات سطح قند خون در افراد سالم کمک کند.
یک مطالعه نشان می دهد که خوردن آن به همراه غذاهای حاوی کربوهیدرات منجر به سطوح قند خون و انسولین پایین تر از زمانی است که مواد غذایی به تنهایی خورده شوند.
افراد مبتلا به دیابت ممکن است بخواهید یک شیرین کننده های کم کالری مانند استویا یا اریتریتول را انتخاب کنند.
آنتی اکسیدان ها
با توجه به تحقیقات، ملاس blackstrap حاوی آنتی اکسیدان حتی بیشتر از عسل است همچنین سایر شیرین کننده های طبیعی مانند شربت افرا و شهد آگاو.
مطالعات نشان می دهد که آنتی اکسیدان ها در آن می تواند به محافظت سلول ها از استرس اکسیداتیو مرتبط با سرطان و بیماری های دیگر کمک کند.

عکس هایی از مخزن ملاس کارخانه قند فسا :

آنچه باید درباره آهک بدانید

آنچه باید درباره آهک بدانید :

فروش با کیفیت ترین آهک در شرکت تولیدی قند کرج

آهک از جمله موادی است که کارایی آن از دوران باستان، توسط بشر شناخته شده است و از آن در ساخت انواع بناها و برای اتصال محکمتر قطعات سنگ یا چوب بکار گرفته می‌شد.
زمان درازی است که ایرانیان شفته آهکی (ملات دوغاب آهک و خاک)، ساروج (ملاتدوغاب آهک و خاکستر) و ملات آهک آبی را می‌شناسند و با آنها ساختمان می‌سازند. پس از جنگ جهانی دوم، در کشورهای صنعتی هم برای پایدار کردن زمین، به ویژه برای پی سازی راه و جلوگیری از روییدن گیاه و رو زدن آب در بستر، شانه‌ها و دامنه‌های راه و خیابان‌های پرواز و ایستگاه‌های هواپیما، شفتهٔ آهکی مصرف می‌شود. با شفتهٔ آهکی پی سازی و آب بندی می‌کنند.

جنس آهک

جنس آهک بازاری (آهک زنده) بستگی به جسم‌های بیگانه در آن دارد. اگر سنگ آهک بیش از ۹۰٪ وزنش کربنات کلسیم داشته باشد، آهکی که از آن پخته شود آهک پرمایه و هر گاه کربنات کلسیم کمتر از ۷۵٪ وزنش باشد، آهکی که از آن پخته شود آهک کم مایه است.

آهک مرده و آب آهک

هرگاه بر روی کلسیم اکسید (آهک زنده) آب ریخته شود، بر اثر واکنش با آب، گرما ایجاد می‌کند که موجب بخار شدن قسمتی از آب می‌شود. در این عمل، آهک بر اثر جذب آب، متورم شده، سپس به‌صورت گرد سفیدی در می‌آید که اصطلاحاً آهک مرده نامیده می‌شود (زیرا در تماس با آب، دیگر واکنشی از خود نشان نمی‌دهد)، این عمل را شکفته شدن آهک نیز می‌گویند. هر گاه مقداری آب به آهک مرده اضافه شود، به شیر آهک تبدیل می‌شود که اگر آن را صاف کنیم، محلول زلالی که در حقیقتمحلول سیرشده کلسیم هیدروکسید در آب است، حاصل می‌شود که به آب آهک موسوم است. آب آهک کاربردهای بسیاری در صنایع شیمیایی دارد. مثلاً در تهیه سدیم هیدروکسید، آمونیاک، هیدروکسید فلزات، پرکلرین و به‌ویژه در استخراج منیزیم از آب دریا بکار می‌رود.

ویژگی‌های آهک

سفید رنگ است که پس از پختن سنگ آهک به دست می‌آید. وزن ویژه آن ۰۸/۳ تا ۳۰/۳ می‌باشد که بستگی به درجه گرمای پختن سنگ آهک دارد که هر چه زیادتر شود، آهک پخته، کندتر با آب ترکیب می‌شود. در گرمای بیش از ۱۰۰۰ درجه، آهک اندکی جمع می‌شود و سطح رویه اش کمی کاهش می‌یابد، با آب به کندی ترکیب شده، شکفتن آن کند می‌گردد. آهک در گرمای ۲۵۸۰ تا ۲۷۵۰ درجه و فشار یک بار (اتمسفر) آب می‌شود. آهک بلوری به شکل مکعب بی‌رنگ با ته رنگ زرد است. درجه سختی آن به ۳ تا ۴ می‌رسد. آب به کندی از سطح آهک بلوری به درون آن نشست می‌کند. اگر گرد بلور آهک را در آب بریزند ف پس از چند دقیقه با حالت انفجاری مانندی با ترکیب می‌شود. هر گاه گرد آهک را در گرمای ۱۴۰۰ تا ۱۵۰۰ درجه نگاه دارند، دانه‌های آن به همدیگر می‌چسبند و بلور می‌گردند که کم‌کم دانه‌هایبلور شده درشت می‌شوند. در عین حال آهک بعنوان یک تنظیم کننده اسیدی یا بازی بودن مواد مورد استفاده قرار می‌گیرد در عین حال آهک بعنوان ضد عفونی کننده در مراکز پرورش دام و طیور مورد استفاده قرار می‌گیرد.

مصارف

حرارت: زمانی که آب به آهک زنده اضافه شود، در طی فراینده هیدراته شدن از خود انرژی گرمایی آزاد می‌کند.
نور: هنگامی که آهک در حدود ۲۴۰۰ درجه سانتیگراد حرارت ببیند نوعی درخشش از خود ایجاد می‌کند. این تولید نور به نور آهک شهرت دارد و تا قبل از اختراع الکتریسیته کاربرد داشته است.
سیمان: اکسید کلسیم یکی از ضروری‌ترین اجزاء تولید سیمان می‌باشد.
بیو دیزل: در تولید سوخت زیستی بعنوان یک قلیا کاربرد دارد.
صنایع پتروشیمی: ترکیبی از آهک و فنولفتالین در منابع ذخیره آب پتروشیمی‌ها برای تشخیص pH آب مورد استفاده قرار می‌گیرد.
کاغذ سازی: از اکسید کلسیم در صنایع کاغذسازی برای بازیافت هیدروکسید سدیم از کربنات سدیم استفاده می‌شود.
گچ: مردمان پیش از تاریخ از گچ پایه آهکی برای ساخت سرپناه استفاده می‌کردند که برخی از سازه‌های آن زمان هنوز پس از ۱۹ قرن پابرجاست.
صنایع شیمیایی و قدرت: از اکسید کلسیم برای حذف دی اکسید گوگرد از اگزوز در فرایندی معروف به گوگرد زدایی گاز دودکش استفاده می‌شود.
نوعی مصرف برای آهک در یکی دو دهه قبل به وجود آمد که هم سرگرم‌کننده بود و هم خطرناک
به دلیل واکنش سریع آهک با اب آهک را در بطری‌های پلاستیکی نوشابه می‌ریختند و با مقداری اب گرم مخلوط می‌کردند بعد از ده دقیقه گاز حاصله از واکنش اب و آهک بطری را فشرده و منفجر می‌کرد (اخطار) این کار را هرگز امتحان نکنید.

در ایران باستان

شناخت و استفاده از آهک در ایران از سه هزار سال پیش آغاز شده است. گورهای چمباتمه‌ای که در ناحیهٔ حسنلو پیدا شده دارای سه متر ژرفا بوده که از شفتهٔ آهک پر شده‌اند. تاریخ این تمدن به سده‌های هفتم و هشتم پیش از میلاد می‌رسد. کف کاخ‌های تخت جمشید از ملاتی سرخ رنگ که در آن آهک به کار رفته بود، پوشیده شده است.

کوره‌های آهک‌پزی

پختن آهک در قدیم در کوره هائی با تاقی از سنگ آهک و جایگاهی در زیر کوره صورت می‌گرفت. کوره را پر از سنگ آهک می‌نمودند و آنگاه سوخت را در آن قرار داده و چهار روز پشت سر هم به سنگ آهک گرما می‌دادند تا بپزد و آهک زودگیر به دست آید. از دیدگاه شیمیائی سنگ آهک که کربنات کلسیم است در اثر گرما به اکسید کلسیم تبدیل می‌شد.
کاربرد ملات آهک در ساختمان‌های سنگی و آجری به عنوان ملات و نیز در روکشی دیوارها از زمان اشکانیان معمول بوده است. بهره‌گیری از آهک در عصر ساسانیان نیز ادامه یافت.
مردمان قدیم ویژگی‌های شیمیائی و مکانیکی آهک و آمیزهٔ آن با دیگر مواد را خوب می‌شناختند. آنان با تجربه دریافته بودند که چگونه می‌توان با آمیختن خاک رس با آهک و دیگر مواد، مصالحی مقاوم و با ملات‌هائی غیرقابل نفوذ ساخت. سنگ آهک در کوره‌های نوشته شده در زیر می‌پزند:
1. کوره تنوری: کوره تنوری پیش‌ترین کوره آهک پذی در ایران است. در این کوره جای سنگ آهک و آتش ثابت است و درجهٔ گرما، در همه جای کوره یک اندازه نیست و جنس آهکی که در این کوره پخته شود همگن نیست. گذشته از این، هنگام سرد شدن آهک پخته، گرمای آن گم می‌گردد. این کوره برای آهک پذی کم به کار می‌افتد.
2. کورهٔ حلقه ای: برای آهک پزی زیاد به کار می‌افتد و روند کار آن مانند آجر پزی است. در این کوره لاشه سنگ یا قلوه سنگ آهکی را با ۳۰٪ جای خالی می‌چینند، جوری که شعله آتش از لای سنگ‌ها به بالا زبانه بکشد و همه سنگ‌ها شعله بخورند، گرم و داغ شده بپزند.
3. کوره ایستاده: بیشتر برای تهیه آهک کارخانه‌ها، مانند کارخانه قند به کار می‌افتد. این کوره استوانه ایستاده‌ای است که از بالا بارگیری شده، از پایین آتش می‌شود. در این کوره خرده سنگ آهک می‌ریزند که هنگام سریدن به پایین کوره، می‌پزند و از ته کوره پایین می‌ریزند. گنجایش کوره‌های ایستاده روزانه تا ۱۵۰ تن است. در این کوره زغال سنگ، کک، سوخت آبکی و گازی می‌سوزانند، اگر به آهک زیاد نیاز باشد، آن را در کورهٔ حلقه‌ای یا کوره گردندهٔ خفته می‌پزند.
4. کوره گردنده خفته: کارش مانند کوره سیمان پزی است اما گرمای آن شدید نیست، سنگ آهک کلوخه به کوره ریخته می‌شود و کلوخهٔ آهک زنده از کوره بیرون می‌ریزد. یا گرد سنگ آهک به کورهٔ، گردنده می‌ریزند و گرد آهک زنده از کوره بیرون می‌ریزد.
آهک شکفته
آهک یا آهک زنده یا آهک آب ندیده یا آهک نشکفته، خیلی تند با آب ترکیب می‌شود و آهک شکفته یا آهک آب دیده یا آهک کشته می‌گردد. آهک شکفته در گرمای ۴۰۰ درجه وفشار یک بار (اتمسفر)، آب شیمیایی خود را پس می‌دهد و به آهک زنده و آب تبدیل می‌شود. آهک زنده را به روش تر، یا خشک، یا با بخار آب شکفته می‌کنند.

آهک منیزیمی

آهک منیزیمی حاوی بیش از 5% منیزیم اکسید یا 5%-35% منیزیم کربنات است. آهک دولومیتی نوعی آهک منیزیمی با بیش از 35%-46% محتوای منیزیم می‌باشد. آهک نوع S که برای ترکیب با سیمان پرتلند جهت استفاده در امور ساختمان سازی استفاده می‌شود عموما از نوع آهک منیزیمی است که تحت حرارت و فشار تولید شده و در ملات سیمان با آهک و گچ به کار می رود.

تصاویر محل ذخیره آهک :

      :

زغال کٌک و کاربرد آن در صنعت قند

زغال کک چیست؟

زغال کک

کک ماده ای با کربن بسیار بالا و ناخالصیهای اندک میباشد که به عنوان سوخت به کار میرود.کک ماده ی جامد کربناتی است که از زغالهای بیتومین کم خاکستر و کم گوگرد حاصل میشود.ککی که از زغال حاصل میشود دارای رنگ خاکستری و همچنین سخت و متخلخل است.البته کک به صورت طبیعی نیز وجود دارد اما بیشترین کک مورد استفاده کک ساخته شده از زغال سنگ توسط انسان است.

کاربرد کک در صنعت قند

کک هایی که در صنعت قند مورد استفاده قرار می گیرند باید دارای اندازه خاصی باشند. از کک و حرارتی که تولید میکند برای روشن نگه داشتن کوره آهک و پخت سنگ آهک استفاده می شود. از گازی که کک تولید میکند نیز در خط تولید کارخانه قند استفاده می شود.

حصول خاک کک از سنک کک

پس از اینکه سنگ کک وارد کارخانه شد چون دارای ابعاد منظمی نمی باشد، توسط کارگران زحمت کش به ابعاد مشخصی جهت استفاده در کوره آهک تبدیل می شود. از این فرایند تبدیل به ابعاد کوچکتر، خاک کک حاصل می گردد که این خاک کک دارای کاربردهای فراوانی در صنعت ساختمان سازی، راه سازی و ساخت سالن های ورزشی می باشد و همچنین در برخی از کارخانجات صنعتی نیز بکار می رود.

علل کاهش عیار قند در چغندرقند

علل کاهش عیار قند در چغندرقند

برترین تولید کننده شکر


۱٫ کشت کرپه:
هرگاه گیاهان زراعی را دیر تز ار زمان مناسبی که برای آن تعیین شده است بکارند اصطلاحا به آن کشت کرپه می گویند. اثر کرپه کاری در کاهش عیار قند در چغندر قند در مورد شرایط آب و هوایی مورد نیاز جهت رشد چغندرقند به اختصار شرح داده می شود. دو مرحله اصلي رشد چغندرقند عبارت است:
– از جوانه زدن یا حجیم شدن ریشه
– از حجیم شدن یا پرقند شدن ریشه
در مرحله اول رشد چغندرقند نیاز به هوای معتدل دارد. با کشت به موقع بذر گیاه فرصت کافی‌ برای رشد و توسعه ریشه و برگ‌ها را پیدا نموده و در نتیجه چغندر قند با ریشه و برگ‌های رشد یافته با شرایط مطلوب وارد مرحله دوم رشد می‌‌شود.
هر گاه چغندر قند به صورت کرپه کشت شود بذر سبز شده در مدت خیلی‌ کوتاه با هوای گرم و خشک مواجه می‌‌شود، در چنین شرایطی رشد و توسعه ریشه‌ها کم شده و توسعه برگ‌های آن به طور مطلوب انجام نخواهد شد، لذا در مرحله دوم رشد ریشه نباید از چنین بوته‌هایی‌ انتظار امکان ذخیره قند به مقدار حداکثر را داشت در مرحله دوم رشد چغندر قند ریشه‌ها حجیم شده و قند در آن ذخیره می‌‌شود. در این مرحله گیاه نیاز به حرارت و شدت نور دارد. لذا چغندر قندی که مرحله اول رشد را به طور کامل طی‌ کرده است می‌‌تواند با استفاده کامل از دو عمل نور و حرارت عیار قند را به حد اکثر ممکن برساند.
زمان مناسب کشت چغندر قند:
از آن جا‌ که زراعت کرپه چغندر قند موجب کاهش عیار قند و کاهش محصول می‌‌گردد باید بذر چغندر را در زمان مناسب کشت کرد، تعین زمان مناسب کشت بستگی به درجه حرارت متوسط روزانه دارد. بر طبق بررسی‌‌های انجام شده درجه حرارت روزانه ۱۰ تا ۱۲ درجه سانتی گرد برای کشت بذر چغندر قند مناسب است. در بعضی‌ سال‌های استثنایی به علت نفوذ جبهه هوای گرم و درجه حرارت کاذب در منطقه به وجود می‌‌آید که پس از عبور جبهه هوای گرم مجددا هوای مناسب فصل برقرار می‌‌شود. بنابراین اگر فقط با اتکا به درجه حرارت سالیانه و بدون مشورت با بخش کشاورزی کارخانه نسبت به کشت چغندر قند زودتر از معمول اقدام شود، در صورت سرد شدن هوا و تداوم آن مقداری از بوته‌های چغندر به ساقه رفته که این عمل را بُلتینگ گویند و ساقه رفتن چغندر موجب کاهش عیار قند می‌‌شود. زمان مناسب کشت چغندر از اواسط اسفند ماه تا اول فروردین ماه باید کشت شده باشد.
۲٫ زمان و مقدار مصرف کود از ته:
کود اوره اثر بسیار زیاد در رشد و نمو چغندر قند در دوره اول رشد دارد و در نتیجه موجب ازدیاد قند در مرحله دوم می‌‌شود. هر گاه کود اوره در مرحله دوم رشد چغندر قند به خصوص در اواخر فصل رشد مصرف شود موجب تاخیر در رسیدن چغندر قند و تولید جوانه ‌های جدید در قسمت طوقه چغندر می‌‌شود که باعث کاهش عیار قند است.
کود اوره در موقع کشت چغندر قند توسط دیسک و یا ماله به خاک داده می‌‌شود در مناطقی که مدت دوره رشد چغندر طولانی است مقداری از کود اوره را به صورت سرک در یک یا دو نوبت بعد از تنک کردن چغندرقند توسط کودپاش ردیفی‌ و یا با دست به مزرعه می‌‌دهند. اگر کود ازت زیاد مصرف شود و یا این که دیر مصرف شود عیار آن پایین می آید و حتی چغندرقند مدتی عیار آن بصورت کاذب بالا می رود. بعد از تیر ماه در قزوین کود ازته توصیه نمی‌شود. حداقل سه ماه قبل از برداشت بايستي کود ازته داده می‌‌شود.
۳٫ عمق شخم:
چغندر قند دارای ریشه عمیق مخروطی شکل بوده که حدود یک متر در خاک فرو می‌‌رود. قسمت مخروطی ریشه چغندر قند که محل ذخیره قند است حدود ۲۰ تا ۲۵ سانتی متر طول درد. با توجه به طول ریشه چغندر قند عمق مناسب در زراعت چغندر قند بین ۳۰ تا ۴۰ سانتی متر است.
عیار قند در چغندرهایی که دارای ریشه چند شاخه بوده در قسمت طوقه بیش از حد از خاک خارج می‌‌شود کمتر از عیار قندهایی است فرم مخروطی کشیده دارند، زیرا مقدار عیار قند در قسمت سر کمتر از وسعت آن است لذا وقتی‌ مجموع وزن ریشه و طوقه از حد معمول بیشتر شود و در تعیین عیار متوسط چغندر قند موجب کاهش عیار آن خواهد شد. یکی‌ از دلایل چند شاخه شدن ریشه چغندر قند خاک‌های سنگین و رسی می‌‌باشد.
بررسی‌‌ها نشان داده است که لایه زیرین حدود ۳ سانتی متر مدام در اثر فشار پاشنه گاو آهن فشرده و لایه غیر قابل نفوذی را به وجود می‌‌آورد. شکستن این لایه باعث افزایش نفوذ پذیری خاک می‌‌شود. کاربرد ساب سویلر در زراعت چغندر قند در افزایش تخلخل و کیفیت خاک موثر است، بهترین زمان اجرای عملیات ساب سویلر در زمانی‌ است که رطوبت در حد نقطه پژمردگی قرار دارد و این عملیات قبل از شخم با وسیله ساب سویلر و کشنده‌های قوی انجام می‌‌گیرد، معمولا این وضعیت در اواخر تابستان و اوایل پاییز قبل از بارندگی‌های پاییزی به وجود می‌‌آید.
۴٫ تراکم بوته در هکتار:
یکی‌ از مهم ترین عوامل موفقیت در زراعت چغندر قند نحوه سبز شدن بذر و انجام عملیات بعدی برای رسیدن به تعداد بوته مناسب در هکتار است. تعداد بوته مناسب بین هفتاد هزار تا صد هزار است. فاصله مناسب بین ردیف‌ها ۵۰ تا ۶۰ سانتی متر است و فاصله بوته‌ها ۱۵ تا ۲۵ سانتی متر است و فاصله کمتر از ۵۰ سانتی متر و بیش از ۶۰ سانتی متر نا مناسب است.
در مزارع با مقدار کم بوته ریشه‌های چغندر قند زیاد رشد کرده و از فرم مناسب مخروطی شکل خارج می‌‌شوند و به صورت چغندرهای حجیم شکم دار در می‌‌آید که وزن چغندر در حدود ۹۰۰ گرم کمی‌ بیشتر یا کمی‌ کمتر می‌‌باشد و این نوع چغندرها دارای عیار قندي کمتر از چغندرهای مطابق فرم است.
۵٫ برگ زنی‌ چغندر قند:
در بعضی‌ از مناطق چغندر کاران در مراحل مختلف رشد چغندر اقدام به چیدن برگ چغندر می‌‌کنند که این عمل موجب کاهش عیار قند در چغندر قند می‌‌شود، زیرا چیدن برگ اولا موجب کاهش سطح سبز در بوته چغندر قند که محل فعالیت و تولید مواد غذایی‌ از جمله قند و ذخیره آن در ریشه می‌‌باشد می‌‌گردد، در ثانی‌ چغندر قند جهت ادامه رشد خود از محل طوقه مجددا شروع به جوانه زدن می‌‌کند که با رشد جوانه‌ها برگ‌های جدید به وجود می‌‌آید و بنابر این جهت تولید جوانه و برگ‌های جدید مواد ذخیره قندی آن کاسته می‌‌گردد، لذا به منظور جلوگیری از کاهش عیار قند از عمل برگ زنی‌ باید خود داری نمود.
۶٫ آفات و بیماری ها:
چغندر قند در مدت نسبتا طولانی استقرار در زمین ممکن است دچار آفت و بیماری‌های مختلفی‌ گردد، در صورتی‌ که با آفت و بیماری‌ها به موقع مبارزه نشود و یا مبارزه به طور ناقص انجام گردد موجب کاهش وزن عیار قند در چغندر قند می‌‌گردد. کشاورزان در مراحل اول رشد با ۲-۱ بار سمپاشی با بخشي از آفات نظير کک، طوقه بر، سوسک خرطوم کوتاه و سوسک خرطوم بلند و کرم برگ خوار( کارادرینا) مبارزه می‌‌کنند ولی‌ اغلب توجه چندانی به نسل بعدی آفت و بیماری‌های که در مرحله دوم رشد در مزرعه ظاهر می‌‌شوند ندارند. بروز آفت و بیماری‌ها در مرحله دوم رشد که مرحله حساس از نظر تولید قند و ذخیره آن در ریشه می‌‌باشد موجب کاهش سطح سبز و مختل نمودن عمل حیاتی شده كه در نتیجه ذخیره سازی قند در ریشه به شدت کاهش می‌‌یابد.
پوسیدگی ریشه:
پوسیدگی ریشه چغندر از نظر میزان اثر قند و همچنین استحصال شکر از آن در کارخانه قند دارای اهمیت زیادی است. پوسیدگی مغزی ریشه چغندر قند که در اثر کمبود بور در خاک در ریشه چغندر قند به وجود می‌‌آید موجب کاهش عیار قند می‌‌گردد. با مصرف بوراکس در خاک که از ترکیبات بور می‌‌باشد این نواقص را رفع می‌‌کند.
بعضی‌ از آفات که در روی ریشه چغندر قند فعالیت می‌‌کند ضمن تغذیه از ریشه موجب فساد و پوسیدگی در ریشه را فراهم می‌‌آورد، به عنوان مثال لارو سوسک خرطوم کوتاه چغندر قند پس از ورود به خاک روی ریشه چغندر مستقر شده و از آن تغذیه می‌‌کند. هر گاه استقرار لارو در اوایل رشد چغندر باشد باعث قطع ارتباط ریشه با بوته و نابودی آن می‌‌شود ولی‌ اگر حمله آفت در نسل‌های بعدی که ریشه چغندر قند به طور کافی‌ رشد کرده باشد وزن ریشه و عیار قند به مقدار زیاد کاهش می‌‌یابد که با تشخیص آفت و سم پاشی به موقع قابل مبارزه می‌‌باشد.
۷٫ عدم برداشت به موقع:
هر گاه چغندر قند به موقع برداشت نشود عیار قند آن کاهش می‌‌یابد لذا چغندر قند باید بعد از رسیدن برداشت گردد. اگر چغندر قند قبل از رسیدن برداشت گردد از ذخیره قند آن جلوگیری می‌‌شود و مقدار ازت مضر آن به حد کافی‌ کاهش نمی یابد. دو نوع ازت مضر در چغندر قند جهت کارخانه زیان آور است، همچنین در چغندرهای نارس تنفس بیشتر از چغندرهای رسیده است. لذا زمان برداشت تا تحویل چغندر قند به کارخانه و در طول مدت نگهداری چغندر قند در سیلو مقداری از قند موجود در چغندر قند در اثر تنفس تجزیه شده و موجب کاهش عیار قند می‌‌شود.
۸٫ تاخیر در جمع آوری و حمل چغندر قند:
ریشه چغندر بعد از برداشت نیز تنفس می‌‌کند و عواملی از قبیل وزش باد و تابش خورشید و درجه حرارت بالا عمل تنفس را شدید می‌‌نماید که در اثر عوامل تنفس در چغندر قند قسمتی‌ از قند ریشه تجزیه شده و تبدیل به آب و گاز کربنیک می‌‌شود و موجب کاهش عیار قند در چغندر قند می‌‌شود.
۹٫ نوع بذر:
بذر چغندر قند دارای انواع مختلف نوعی از بذر چغندر قند تولید ریشه‌های وزین و عیار قند نسبتا کم می‌‌کند. در این نوع بذر جهت مناطقی که دوره رشد و نمو طولانی بوده و در مرحله اول رشد دارای هوای نسبتا سرد و معتدل است و دارای خاک‌های حاصل خیز و تکنیک کشت بالا است در نظر گرفته می‌‌شود. نوع دیگر بذر تولید ریشه‌های نسبتا کوچک و کم وزن ولی‌ عیار قند زیاد می‌‌کند که این بذر جهت مناطق که دوره رشد کوتاه است کشت می‌‌گردد.
۱۰٫ کمبود مواد غذایی‌:
• کمبود فسفر: باعث کاهش رشد و رگبرگ‌ها و کم شدن غده‌ها می‌‌گردد.
• کمبود پتاس: آنزیم‌هایی‌ که در تولید شکر موثر است به فعالیت وا می‌‌دارد. در کمبود پتاسیم رنگ پریدگی از کناره شروع ‌‌شده و تدریجا به وسط برگ می‌‌رسد سر انجام به سوختگی و پیچیدگی کناره برگ می‌‌انجامد.
• روی: به عنوان کاتالیزور در تولید آنزیم دخالت دارد و کمبود روی باعث کوتوله شدن و ناقص شدن محصول می‌‌گردد و نشانه‌های کمبود روی ( نکروز) در برگ‌ها و کوچک شدن حد طبیعی‌ برگ‌ها می‌‌گردد.
• منیزیم: در ترکیب سبزینه ( کلروفیل) و فعال سازی آنزیم‌های گیاهی می‌‌گردد.
• آهن: کمبود آهن باعث می‌‌شود که رگبرگ‌ها کاملا سبز باقی‌ بماند اما دیگر قسمت‌های برگ زرد رنگ می‌‌شوند.
• منگنز: یکی‌ از عناصر ضروری برای سبزینه گیاه است. منگنز در فعال سازی آنزیم‌های گیاهی و احیای نیترات‌ها به ازت آلی‌ به کار می‌‌رود.
• گوگرد: تشکیل دهنده اسید‌های آمینه هستند.
• مس: نشانه ‌های کمبود، رشد کم، رنگ پریدگی برگ‌ها و کوتاهی محصول و کم شدن محصول می‌‌گردد.
• مولیبدن: در احیای نیترات به نیتریت و در تثبیت ازت به کار می‌‌رود.
• کلسیم: رشد مداوم ریشه و انتقال مواد قندی در گیاه و در ساختار دیوار بین سلول‌ها نیز به کار می‌‌رود.
• کربن: در بیشتر قسمت‌های گیاه موجود می‌‌باشد با بیشترین بخش از دیواره یاخته ای پروتوپلاسم و عناصر اصلی‌ انرژی مانند قند، پروتئین و چربی‌‌ها را می‌‌سازند.
۱۱٫ آبیاری:
هیچ گاه در چغندر قند آبیاری نباید تاخیر داشته باشد چون در اثر کمبود آب برگ‌ها به حد ماکزیمم نمی‌‌رسند و بعضی‌ از برگ‌ها از بین می‌‌روند، آوندها نابود می‌‌شوند و به طور کلی‌ قند سازی متوقف می‌‌گردد بنابر این هیچ گاه نباید آب از حد ظرفیت زراعی بگذرد و به نقطه پژمردگی برسد.
۱۲٫تناوب:
در تناوب چغندر قند بهتر می تواند از مواد قضایی‌ استفاده کند و ضمنا در زمین با مواد قضایی‌ خوب محصول بهتری عاید می‌‌گردد. از طرف دیگر باید عوامل محیطی‌ از قبیل درجه حرارت، نور، مقدار آب را برای گیاه در نظر بگیرند و سپس آن را در تناوب قرار دهند مثلا در مناطقی که آب کافی‌ هست در سال اول چغندر و در سال دوم گندم پاییزه می‌‌کارند.

شرکت تولیدی قند کرج

شکر و انواع آن

شکر تولیدی قند کرج

 

 شکر از چغندر قند یا نیشکر استخراج می شود و ۹۹ درصد آن از ساکاروز تشکیل شده است. انواع مختلفی از شکرسفید وجود دارد که تفاوت اصلی آن ها در اندازه ی ذرات شکر می باشد .
این تفاوت در اندازه ی ذرات ، به شکر ویژگی های متفاوتی داده و آن را برای استفاده در انواع مختلفی از دستورهای قنادی مناسب می کند.


تمام این انواع قدرت شیرین کنندگی یکسانی دارند و از ساکاروز تشکیل یافته اند، به جز پودر قند که سه تا ۵ درصد نشاسته ذرت نیز به آن اضافه شده است.


شکر بینهایت ریز:

همان شکر معمولی است که در اثر آسیاب کردن ، اندازه دانه های آن ریزتر شده و در نتیجه بافت نرمتری پیدا کرده است. این نوع شکر سریعا در مایعات حل می شود و در تهیه کیک ها ، سوفله ها ، مرنگ ها ، موس ها و… کاربرد دارد .

شکر خیلی ریز:

اندازه ذرات این نوع شکر ما بین شکر بینهایت ریز و شکر معمولی است و در تهیه کیک ها ، پودر کیک های آماده و … کاربرد دارد. شکر معمولی، شکر سر سفره، شکر سفید کریستالیزه، شکر ریز: متداول ترین و پرکاربرد ترین نوع شکر می باشد .
در صورتی که شکر در شرایط مناسب و در بسته بندی های نفوذ ناپذیر در برابر رطوبت نگهداری شود ، قابلیت نگهداری نامحدودی خواهد داشت . شکر معمولی در تهیه کیک ها، شیرینی ها ، آب نبات ، کارامل و … کاربرد دارد.

 

شکرهای متوسط تا درشت:

این دسته از شکرها بسته به اندازه ذرات نام های مختلفی داشته و به دلیل مقاومت در برابر حرارت پخت ، اغلب برای پاشیدن بر روی محصولات قنادی استفاده می شوند. پودر قند

پودر شکر یا نثار:

پودر شکر بسیار نرم تر از شکر دانه ریز است و با آسیاب های خانگی قابل تهیه نیست. پودر قند به دلیل اندازه ریز ذراتش به راحتی و در هر دمایی با آب یا روغن مخلوط می شود و در تهیه انواع آیسینگ ها ، خمیر فوندانت و … کاربرد دارد. شکر های معطر یا رنگی: شکر های رنگی با افزودن رنگهای مجاز خوراکی به شکر معمولی یا پودر قند تهیه شده و اغلب جنبه تزئینی دارند. شکرهای معطر نیز با افزودن مواد معطری مثل دارچین ، وانیل ، پوست مرکبات و.. به شکر تهیه می شوند.

sugar in a wooden spoon

صنایع قند و شکر در ایران

شرکت تکفا با در اختيار داشتن کارشناسان با تجربه ايراني و خارجي و همکاري با شرکتهاي معتبر اروپائي زير در قالب نمايندگي ، ارتباطات گسترده اي با صنايع غذائي بخصوص صنايع قند و شکر ( چغندري ، نيشکري و تصفيه شکر ) در ايران و کشورهاي همسايه دارد.

شرکت تکفا با همکاري شركتهاي خارجي و داخلي تاکنون تامين کننده انواع ماشين آلات صنايع قند شامل برج ديفوزيون ، آسياب خلال ، سانتريفوژ ، پرس تفاله و شربت ، فيلتر پرس ممبران ، کوره بخار و توربين ، اواپراتور و مبدلهاي حرارتي ، شکر خشک کن ، تفاله خشک کن ، پرسهاي تفاله تر و خشک ( پلت پرس ) و …. و همچنين ساير تجهيزات مربوطه ( مانند پمپ ، لوله استنلس استيل ، تيغه آسياب خلال ، تجهيزات آزمايشگاه و … ) جهت اکثر کارخانجات قند ايران مانند گروه صنايع قند اتکا ( ميان دو آب ، اسلام آباد … ) ، گروه صنايع قند بنياد ( قزوين ، اصفهان ، چهار محال … ) ، گروه صنايع قند آستان قدس رضوي ( آبکوه ، تربت حيدريه … ) ، قند فريمان ، شيرين ، آبکوه ، قهستان ، بيستون ، جوين ، تربت جام ، نقش جهان و … بوده است .

همچنين تاکنون کارشناسان مختلفي از شرکتهاي سازنده به منظور نظارت بر نصب و راه اندازي تجهيزات ، بررسي و رفع مشکلات توليد و بهره برداري و نيز بهينه سازي خطوط توليد ، انرژي و آب به ايران اعزام گرديده اند . با توجه به ارتباط خوب اين شرکت با تعدادي از کارشناسان فني و با سابقه بازنشسته از شرکتهاي مختلف ماشين ساز اروپائي و همچنين کارشناسان با تجربه ايراني ، امکان تامين و مشاوره جهت رفع مشکلات خطوط توليد و يا تامين دانش فني با قيمتهاي پائين تر از قيمتهاي معمول ميسر  ميباشد .

 
  
 به منظور ارائه سرويسهاي مورد نظر شرکت تکفا همکار و نماينده شرکتهاي زير در ايران ميباشد :
 
 
 

شرکت HAWAROMA آلمان ؛
تامين کننده ماشين آلات نو و دست دوم جهت صنايع قند و شکر با بيش از 20 سال سابقه فعاليت
 
 
 
 
شرکت AMANDUS - KAHL آلمان ؛
سازنده انواع پلت پرس ،ميکسر ، اکسترودر ... جهت صنايع غذائي ، شيميائي ، کود و خوراک دام
 
 

شرکت STORD نروژ ؛
سازنده انواع پرسهاي تفاله تر افقي ، جهت آبگيري از تفاله
 


شرکت BMA آلمان ؛
تامين کننده ماشين آلات و دانش فني جهت صنايع شکر ( نيشکر ، چغندر ) و نشاسته 
 
 
 
شرکت S.L.S آلمان ؛
تامين کننده انواع تجهيزات آزمايشگاهي بخصوص جهت صنايع قند و شکر  
 
 
 
 شرکت ESCON آلمان ؛
تامين کننده دانش فني و مهندسي جهت صنايع شکر مايع و رنگبري به روش يوني ( رزيني )  
 
 

شرکت HOESCH-LAROX آلمان ؛
سازنده انواع فيلتر صفحه اي و ممبران جهت صنايع غذائي و شيميائي
 

شرکت تولیدی قند کرج

ماشين آلات کارخانجات قند و شکر

ماشين آلات


شرکت هایی در ایران با همکاري شرکتهاي اروپائي و داشتن دفاتر همکاري در آلمان و مالزي تجهيزات زير
را براي صنايع قند و شکر ايران و ساير کشورها بصورت نو و يا دست دوم تامين نموده است :
 . سيستم هاي تخليه
، شستشو و انتقال چغندر
. آسيال خلال
. برج ديفوزيون
. سيسنم هاي آهک خور و تصفيه شربت
. سيستم هاي رنگبري
. انواع فيلتر
. اواپراتور
. کريستاليزاتور
. سانتريفوژ
. شکر خشک کن
. الک شکر
. ماشين آلات توليد قند حبه
. ماشين آلات توليد قند کله
. ماشين آلات بسته بندي و پالتايزر همچنين
:. کوره بخار / بويلر
. توربين بخار
. پرس آبگيري تفاله تر
. تفاله خشک کن
. پلت پرس
. فيلتر پرس ممبران. پمپ ( جهت شربت ، کوره بخار ، گاز Co2    ، … ). انواع الکتروموتور.
تجهيزات آزمايشگاه
. لوله استيل و اتصالات فلزي
. مواد شيميائي مورد کاربرد در صنايع قند و شکر هم اکنون ليست کاملي از ماشين آلات و تجهيزات دست دوم صنايع قند اروپا موجود ميباشد که براي دريافت ليست بروز شده ، با دفاتر اين شرکت لطفا تماس حاصل نمائيد . همچنين به منظور کسب اطلاعات بيشتر از ماشين آلات دست دوم موجود در اروپا ميتوانيد از آدرس اينترنتي اين شرکت به شرح زير موارد مورد نياز را جستجو نمائيد
:www.alibaba.com/member/partkasel.html

مقاله فرایند تولید الکل

الکل ها را میتوان اجسامی دانست که از اختلاف یک ئیدروژن ئیدروکربوربا رادیکالOH بدست می ایند. بنابراین الکل ها بطورکلی مشتقات استخلاف شده ئیدروکربورهای اشباع شده یا نشده و بارادیکال OH هستند. الکل ها با آنکه قلیاها رادیکال اکسید پل دارند با این همه اجسامی خنثی هستند. ممکن است رادیکال OH در زنجیریا حلقه کربوری چند بار تکرار شود که در این صورت جسم یک الکلی، دوالکلی و چند الکلی بدست می آید. بر حسب جایگزینی ئیدروژن های یک ئیدروکربور با رادیکال OH میتوان الکل هارا به سه طبقه تقسیم کرد.
١- الکل های نوع اول که از جایگزینی یک اتم ئیدروژن مربوط به کربن نوع اول یعنی رادیکال یک ظرفیتی 3 CH بدست می آید. این الکل هارا با فرمولH C2 HO نشان داده میشوند.


٢- الکل های نوع دوم که از جابجایی یک اتم ئیدوژن مربوطه به کربن نوع دوم یعنی رادیکال دو ظرفیتی 2 CH بدست می آید و عامل این نوع الکل ها توسط گروه OH HC نمایش داده میشود.
٣- الکل های نوع سوم که از جایگزینی یک اتم ئیدروژن مربوط به کربن نوع سوم یعنی رادیکال سه ظرفیتی HC مشتق میگردد. عامل این نوع الکل با گروه COH نمایش داده میشود. الکل ها دارای خواص فیزیکی وشیمیایی بسیارند که شرح آن در این طرح نمی گنجد. تنها به ذکر این نکته کفایت میشود که در یک الکل چند تائی ممکن است چندین عامل الکلی در یک ملکول وجود داشته باشد که به عنوان مثال میتوان از ضدیخ که دارای گلیکول که دو عامل الکلی در یک ملکول آن وجود دارد و یا گلیسرولها که دارای سه عامل الکلی میباشند نام برد. گلیسیرین نیز نوع دیگر الکل سه عاملی است که دارای دو مرتبه الکل نوع اول و یک مرتبه الکل نوع دوم میباشد و گرچه در زمان تخمیر به میزان اندکی ایجاد میگردد لیکن بیشتر ساختمان اصلی تمام مواد چربیها را تشکیل میدهد.
گرچه الکل ها بصورت مایع میباشند لیکن می تواند بصورت جامد نیز وجود داشته باشند. الکل های زنجیری معمولی بدون انشعاب تا 16 C مایع و بعد از آن جامدند. همچنین الکل های نوع سوم که در فوق به آن اشاره شد همگی جامد میباشند . از نظر لغوی باید گفت که الکل لغتی است که در قرن شانزدهم ازالکهحل عربی عاریه گرفته شده است. محمد زکریا رازی نخسیتن کسی است که از تقطیر شراب یکی از انواع الکل اتیلیک را بدست آاورد و آن را الکل نامید. لیکن ترکیب اصلی این الکل تا سالها بعد از قرون وسطی وکشف آن نامشخص بود تا بالاخره درسال ١٨٥٤ میلادی توسط برتلو ترکیب مصنوعی آن کشف گردید. این مایع تقریبا بیرنگ است و به فرمول شیمیایی2 H C5 HO با وزن ملکولی 46/07 بوده و میتواند بهرنسبتی با آب مخلوط گردیده که این عمل همیشه با ایجاد گرما و نقصان حجم همراه است. الکل اتیلیک دارای بوی تند و مشخصی بوده و در78/3درجه سانتیگراد در شرایط معمولی جوشیده میشود.
C6 H12 O6 2C2 H5 OH + 2CO2 + 276K-J.Energy
وزن مخصوص الکل اتیلیک در٢٠ درجه سانتیگراد حداکثر0/80بوده و به آسانی با شعله آبی سوخته و گاز کربنیک تولید مینماید. بر اساس کتاب مقررات و واردات منتشره درسال ٧٦ شماره های تعرفه کالای مزکور22/07 و22/08 بوده و دارای ٣٠ ٪ حقوق گمرکی و٧٠٪سود بازرگانی است ناگفته نماند که بر اساس تعرفه مذکور ورود اتانل ١٠٠ درصد خالص با موافقت بازرگانی پس از کسب نظر وزارت بهداشت درمان وآموزش پزشکی مجاز است.

ادامه مطلب

نگهداری بهینه واترجت صنعتی در فصل زمستان

دستگاه واترجت صنعتی به منظور شستشوی سطوح مختلف مورد استفاده قرار می گیرد. این دستگاه که از آب پر فشار برای حذف آلودگی ها بهره می برد، بایستی به درستی نگهداری شود. امور نگهداری بهینه از واترجت در فصل زمستان از جمله مهمترین این اقدامات است که بایستی بطور دقیق توسط کاربر انجام گیرد. در ادامه مقاله، این اقدامات با جزییات تشریح می شود.
واترجت صنعتی و مزیت مهیا کردن آن برای زمستان
واترجت ها با بهره مندی از یک پمپ فشار قوی، آب را با فشار به سمت سطح پاشش می نمایند. با سرد شدن هوا، این دستگاه باید برای شرایط جدید مهیا شود. همچنین نگهداری بهینه دستگاه در این فصل باید مورد توجه قرار گیرد. انجام دادن این اقدامات، از خرابی احتمالی دستگاه جلوگیری نموده و موجب افزایش کارایی و طول عمر واترجت می شود. اقدامات پیشگیرانه، هزینه ناشی از تعمیر دستگاه یا تعویض قطعات را نیز به حداقل می رساند.

اقدامات لازم برای نگهداری از واتر جت در فصل زمستان
اقدامات آسان و سریعی که در ادامه بیان می شود، به منظور در امان ماندن بخش های مختلف واترجت صنعتی در فصل زمستان می باشد. بعضی از این اقدامات برای نگهداری طولانی مدت در انبار و بعضی دیگر برای استفاده از واترجت در هوای سرد پیشنهاد می شوند.
تخلیه آب دستگاه
هوای سرد موجب یخ زدن آب داخل مخزن واترجت و خرابی احتمالی پمپ می شود. بنابراین در صورتیکه قرار است واترجت مدت زمانی در انبار نگهداری شود، باید مخزن آب و مواد شوینده را تخلیه کنید. برای تخلیه پمپ دستگاه از آب، بعد از قطع کردن دستگاه از منبع آب و تخلیه مخزن، دستگاه را به مدت حدود یک دقیقه با فشار پایین روشن کنید و ماشه تفنگی را فشار دهید تا آب باقی مانده در مخزن بطور کامل از دستگاه بیرون بیاید. سپس لنس و دیگر تجهیزات را باز و خشک کنید و در یک مکان جداگانه نگهداری نمایید. دقت نمایید که دستگاه برای مدت زمان بیش از یک دقیقه در حالت بدون آب کار نکند.

تثبیت کردن مایعات درون دستگاه واترجت صنعتی
مایعات در آب و هوا سرد دچار یخ زدگی می شوند. بنابراین اگر قرار است دستگاه در فصول سرد سال استفاده نمایید، باید از یخ زدن آب جلوگیری کنید. برای این کار، ابتدا مایع ضد یخ را داخل مخزن آب دستگاه بریزید. سپس دستگاه را روشن کنید و تا زمانیکه ضد یخ از نازل خارج می شود، تفنگی را باز نگه دارید. همچنین در صورتی که از واترجت بنزینی یا دیزل بهره می برید حتما باید در داخل مخزن سوخت آن از تثبیت کننده سوخت استفاده نمایید.

نگهداری از دستگاه در محیط مناسب
اگر برنامه ای برای استفاده روزانه از واترجت صنعتی در فصل زمستان دارید، برای اینکه نیازی به فرآیند های یخ زدایی و ریختن ضد یخ در مخزن دستگاه نداشته باشید، بعد از هر بار استفاده آنرا در یک محیط با دمای بالا نگهداری کنید. ضمنا با توجه به حساسیت بالای پمپ نسبت به هوای سرد، قبل از نگهداری واترجت صنعتی در محیط سرپوشیده، شلنگ را از دستگاه باز کنید. زیرا هوای سرد موجب یخ زدن آب در داخل شلنگ شده و در هنگام استفاده از دستگاه، کاربر با مشکل بسته شدن شلنگ مواجه می شود. پوشاندن دستگاه با یک کاور، اقدام مهم دیگری است که به نگهداری بهینه تر واترجت کمک می نماید.

استفاده از دستگاه در شرایط مناسب آب و هوایی
ممکن است به هر دلیل نیاز داشته باشید تا از دستگاه واتر جت در محیط بیرون استفاده کنید. با توجه به سرمای هوا، اولویت با بکارگیری دستگاه در گرم ترین ساعات روز مثلا ظهر می باشد. همچنین نباید از دستگاه در دمای زیر صفر درجه استفاده شود. اگر باد شدیدی در حال وزیدن است، دستگاه را در مسیر باد قرار دهید، تا عملکرد ایمن دستگاه تضمین گردد.

روغن کاری موتور
یکی از مشکلاتی که در حین استفاده از دستگاه واترجت در هوای سرد بوجود می آید، کند یا نا مناسب کار کردن دستگاه می باشد. علت این مشکل را باید در موتور واتر جت جستجو کنید. در واقع به منظور استفاده بی دغدغه از دستگاه در هوای سرد، سیلندر ها و کاربراتور باید روغن کاری شوند تا موتور بهتر کار کند.